Englishفارسینقشه سايتتماس با مالينک به مالينکهادرباره ماصفحه اصلی

سوغات
تعدادی از توليدات و هنرهای سنتی مخصوصا صنايع دستی عبارتند از:
فرش، گليم، سجاده، نمد و نيز زيورآلات دست ساز را می توان نام برد. گفته می شود پس از فرش، تخته نرد از مهمترين صنايع دستی توليدی در اين منطقه بشمار می رود.

هنرهای مرسوم
kelash مهمترين و متداولترين هنرهای سنتی کردستان عبارتند از:
فرش، گليم، جانماز، شالهای پشمی، لباسهای کتانی، ساخت گيوه، قلمزنی، مرصع کاری، سفالگری، زيورآلات، پولک دوزی، سوزن کاری، ريسندگی، قلاب بافی، گلدوزی، پارچه بافی، سبد بافی، تور بافی، کارهای فلزی و وسايل موسيقی را نام برد.
فرش سنندج: فرش سنندج با توجه به سبک آن، با فرشهای ديگر مناطق ايران تفاوت دارد. قدمت، کيفيت و ظرافت آن به سه قرن پيش بازمی گردد يعنی وقتی که سنندج به عنوان مرکز استان شناخته شد.
فرش بيجار: يکی از مشخصه های فرش بيجار استحکام آن است. تار و پودهای اين فرش به حدی محکم است که نمی توان بسادگی آنها را از هم جدا نمود.
klim of sanandaj فرشهای روستايی و قبيله ای: فرشهای بافته شده در روستا بعلت با فتهای کلفت، سنگين و دارای پرزهای دراز و محکم است و به همين علت آنها را خرسک نيز می نامند.
موج بافی: موج یا پوشش رختخواب بطور گسترده ای در مناطق روستايی مورد استفاده است. و در مناطق شهری نيز می توان آنرا يافت. اصلی ترين ماده ای که در موج بکار می رود پشم است. درازای آن معمولا 2.25 متر می باشد و بصورت چهارگوش بافته شده و پهنای آن به 9.5 متر می رسد و توسط ماشين موج بافی تهيه می گردد.
جانماز يا سجاده: يکی ديگر از صنايع دستی استان جانماز می باشد. همانطور که از اسمش پيداست از آن برای خواندن نماز استفاده می گردد، همواره آنرا از آلودگی دور می دارند و پس از خواندن نماز آنرا جمع کرده و کنار می گذارند. اندازه يک سجاده در حدود 100*150 سانتيمتر است. طرحهای روی سجاده متاثر از باورهای مذهبی مردم است.
نمد بافی: نمدبافی رابطه بسياری با تاريخچه کهن کردها دارد. نمد دارای چندين مزيت است. می توان آنرا برای جلوگيری از بروز رطوبت حرارت و سردی استفاده نمود. بعلت قطر زياد آن بسيار مناسب برای زندگی کوهستانی در مناطق سرد کردستان می باشد.

موسيقی
می توان به جرات گفت که کردستان مهد موسيقی ايرانی می باشد، زيرا موسيقی کردی دربرگيرنده تمامی اجزاء موسيقی سنتی ايرانی است. در ميان موسيقی منحصر بفرد کردی "هوره" و "شمشال" از سنتی ترين موسيقی ها بشمار می روند. قدمت بعضی از موسيقی ها به 1000 سال می رسد و حتی بعضی به پيش از اسلام بر می گردند.
موسيقی های سنتی که به نامهای "هوره"، "موره"، "لوره"، "سياچمانه"، "چوپی" و آوارهای سنتی نامگذاری شده اند، بيشتر بر مبنای شعرهای 10 سيلابی هستند. سبک آن شکوه گری است و داستانهای آنها واقعی. غزلهای اين موسيقي ها تمثيلی است.
دسته دوم شامل آهنگهايی همچون "سامد لاچکی"، "مقام الله ويسی"، "مقام کوچه باغی"، "سامد مسگری" و آوازهای منظم بر پايه تلميح و شعرهای عروضی استوار است.
بيت خوانی: در کردستان نوع ديگری موسيقی وجود دارد که به آن "بيت خوانی" می گويند که احتمالا مترادف "گتا خوانی" يا "گسا خوانی" می باشد. بيت خوانی بر پايه آوازهای کاملا ساده بدون ريتم، قافيه و نظم استوار است که توصيف کننده فرماندهان جنگهای مذهبی و همچنين قهرمانان ملی است.

موسيقی حماسی
kurdish dance اين موسيقی که به "هلپرکه" و يا "هلپرين" مشهور است به معنی حمله کردن است که از روزگاران ستايش و پرستش خدايان در "مهرآباها" در زمان مهر پرستی به ارث رسيده است.

اسب سواری
مسابقه اسب دوانی در سراسر روستاها و دشتهای کردستان در جشن ها و سنت های ملی برگزار می گردد. اين مراسم با شرکت اسب سواران با ريتم بالايی برگزار می شود. در مراسم عروسی، در حاليکه عروس سوار بر اسب به خانه بخت روانه می شد، اسب سواران مراسم جالبی را به اجرا در می آوردند.
© کليه حقوق اين وب سايت متعلق به سازمان ايرانگردی و جهانگردی استان کردستان می باشد.